حسام عشقی صنعتی

Hesam Eshghi Sanati

يادداشت ويژه

ظهور پارامتر ذهن در فرآیند طراحی

به ضیافت معمارانه ی « مهندس کورش رفیعی » دعوت نشدم ، ولی علاقمند بودم قسمتی از مباحثی تحت عنوان " نقد و تاویل اثر معماری " را که برای دانشجویان کارشناسی معماری درس مبانی نظری دانشگاه هنر ارائه کردم ، بیان نمایم .

جغرافی دانان بشردوست به این معنی که انسان اشرف مخلوقات و مرکز ثقل موجودات است اهمیت می دهند . معنایی که درباره ی از آغاز تا انتهای تجربه می آید . خانه برای آن ها موقعیت تجربه است و به عنوان روابط و وابستگی های محیطی که در فرآیند سکونت بشر شکل گرفته درک شده است . ذاتا با زمان و نفس مرتبط است .

خانه در اصلی ترین معنا ،به مثابه یک مکان ، زمینه ای از رویدادهای زندگانی بشری است . مکان هندسی عمل و ادراک است و در همه ی تجربه های هوشیاری و ادراکی حاضر است . این تمرکز بشر چیزی است که مکان آن را از فضای پیرامون یا موقعیت ساده تمیز می دهد . خانه می تواند یکی از واضح ترین و روشن ترین تجارب از مکان باشد که درفضایی خیالی اتفاق افتاده است .

مردم و مکان ها یک همکاری پدید می آورند : مناظر افقی واضح و مناظر عمودی نامحسوس که دائما باهم آمیخته می شوند و پیوند داخلی آن ها با همدیگر فرم می گیرد . مقصود نگارنده بیان بده بستان های توقف ناپذیر میان پدیده های فرا کمیتی و فرا فیزیکی در جهانی است که تمایل به عدم قطعیت در آن ، به اوج خود رسیده است. در امتداد این پویایی فزاینده بدین گونه است که مکان خانه یک قاعده کلی سازماندهی شده برای مشغولیت و غوطه وری فرد در عالم پیرامونش فراهم می کند .

در عمل نیز به همین گونه است ؛ به مادامیکه پارامتر ذهن و به دنبال آن اندیشه ی نظری ، وارد فرآیند طراحی می شود ، هنر و قدرت معمار است که " اقامتگاه با تناسبات فیزیکی فضای معماری" را به "خانه با مختصات فرافیزیکی مکان " متجسم می کند . این متداول ترین شرایطی است که برای درک آن ، اساسی می باشد . اما با اساسی بودن و متداول بودن ، نمی توان درباره ی چیزی که در این ایده بنیادی متمایز و حائز اهمیت ، به طور مکفی سخن گفت .

  

نویسنده : Hesam Eshghi Sanati - حسام عشقی صنعتی ; ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸٦
تگ ها :