ضیافت یازدهم وبلاگ های معماری ایران - 10 : خاتمه   

The 11th Virtual Forum of Iran Architectural Blogs - 10

The End

یازدهمین ضیافت وبلاگ‌های معماری ایران با هدف ایجاد جامعه و فروم مجازی بین وبلاگ‌نویسان معماری، و ارتقاء سطح علمی این سلسله ضیافت‌ها، به دو زبان و بصورت بین المللی برگزار شد. اگرچه در آغاز ادعایی نداشت، ولی تا حدودی مقدمات را برای برگزاری جهانی این سری هم اندیشی‌ها فراهم آورد. بیش 50 وبلاگ معماری فارسی زبان از ایران، و بیش از 70 وبلاگ انگلیسی زبان از سراسر دنیا در دو نوبت از طریق کامنت و ایمیل به ضیافت یازدهم دعوت شدند (که نام تعدادی از آنها در حاشیه‌ی سمت راست وبلاگ قابل مشاهده است). از سه موضوع پیشنهادی توسط بنده، موضوع "اخلاق حرفه‌ای در معماری و شهرسازی" مورد اقبال عموم قرار گرفت. همانند ضیافت‌های قبلی دوستان فارسی زبان از ضیافت استقبال کردند، اگرچه که در طول برگزاری ضیافت در چند ایمیل از تعدادی از وبلاگ‌های انگلیسی زبان، چند لینک نوشته دریافت نمودم، اما به این دلیل که مطالب از آرشیو گذشته انتخاب شده بود و جدید نبود، از قرار دادن آن در وبلاگ صرفنظر کردم.

ضیافت یازدهم وبلاگ های معماری ایران: خاتمه

قدردانی:

بنده انتظار داشتم که دستکم هموطنان و دوستانم حمایتم کنند. در طول برگزاری ضیافت چندین بار از طرق مختلف (حضوری، تماس تلفنی، پیامک، کامنت وبلاگ، ایمیل، فیس بوک، یاهو 360 و ...) دوستانم را شرکت در هم‌اندیشی دعوت کردم. میزبانان ضیافت‌های پیشین (به استثنای احمدرضا سلیمانی که شرکت کرد، و محمدرضا منعام که بدلیل مشغله عذر خواست) توجهی نکردند. از آنجاییکه پدیده‌ی وبلاگ نویسی، حرکتی خودجوش است و اجباری نیست، گله‌مند هم نیستم.

موضوع این ضیافت به مراتب تخصصی‌تر و کاربردی‌تر نسبت به سایر موضوعات پیشنهادی و نیز موضوعات ضیافت‌های پیشین بود، و شرکت در آن هم نیازمند تجربه و مطالعه. بهرحال از دوستانی که در این هم‌اندیشی شرکت نمودند بیش از پیش سپاسگذارم. همچنین از آقایان بهرام هوشیار یوسفی که از ایده‌ها و حمایت‌های فکری ایشان بهره‌مند شدم، ایمان رئیسی که مقدمه‌ای در فراخوان ضیافت نوشتند، مرتضی میرغلامی که در ابتدای کار از برگزاری ضیافت حمایت نمودند، محسن اکبرزاده که فراخوان را در سایت پربازدید Bustler ثبت نمودند، و نیز از کلیه‌ی دوستانی که با قراردادن فراخوان در وبلاگ خود از ضیافت یازدهم حمایت کردند.

 

اسامی شرکت کنندگان و متون ارسالی:

 

خلاصه‌ی متون:

این ضیافت با همکاری خوب تعدادی از پژوهشگران معماری همراه بود که هریک از منظر خود به موضوع پرداخته و از جوانب مختلف آن را شکافتند. خلاصه و نتایج نوشته‌های شرکت‌کنندگان به شرح زیر است:

 

عادل عطایی: «پایندی به اخلاق زوری نیست و اگر کسی در این چارچوب حرکت نکند گنجاندن او در این چارچوب بی معنی است. خوشبختانه در معماری استقلال عمل معمار از رشته های دیگر بسیار بیشتر است و می شود انتظار داشت که هر کسی درست رفتار کردن را از خودش آغاز کند.  اگر این را بپذیریم که افراد بسازبفروش مآب و دودره بازها و کپی کار ها و برگه بفروش ها همیشه بوده اند و همواره نیز خواهند بود، همچنین با پذیرش این که همیشه زنان و مردان بزرگ و کوشا بوده اند که شرایط را دگرگون کرده اند، باید این را هم پذیرفت که چیزی که معماری ما کم دارد کمی امید است نه اخلاق...»

 

سید وحید ابراهیم زاده: «شاید مهمترین دلیل انحراف از اخلاق حرفه ای مسئله مادی باشد که این مستقیما به خود معمار بر می گردد؛ به اخلاقیات او، توقعاتش و تعبیر او از چگونه زیستن. این مسئله آنقدر قدرتمند هست که خیلی از معمارانی که در ابتدای کار حرفه ای خود را به اصول اخلاقی پایبند می دانستند، در ادامه راه دیگر را برگزیدند چرا که مسئله اقتصاد از مهمترین مسائل جوامعی مثل جامعه ماست و مقاومت در برابر این پدیده کار چندان ساده ای نیست. تعهد اخلاقی معمار و شهرساز هنگامی بیشتر می شود که آنها بعنوان قشر مسئول در حرکت جامعه، نوعی اغتشاش در این روند مشاهده کنند.»

 

امیرمهدی خادمی: «بسط نوعی اندیشه در حوزه‌ی اخلاق و اخلاق انسانی ریشه در جهان‌باوری هر نظامی دارد. آنچه معماران که همگی تعاریف غامضی در فهم خویش از مدرنیته دارند را محبوس می کند، بودن یا نبودن و یا خطر پذیری سود است... هر موضوع و یا موضع اخلاقی تفسیر یا ثباتی دارد که اهمیت آن در منفعت است.»

 

نیلوفر خالواسماعیلی: «آغاز اخلاق حرفه ای در معماری را از رفتار درون شخصی مان می دانم، عواملی چون ایجاد عزت نفس در خود، خودافشاگری، احترام گذاردن به خود، خود محاسبه گری یا برخلاف آن عواملی از قبیل غفلت از خود، خودفراموشی، دروغ به خود، خود توجیه سازی، رفتار ارتباطی ما با خود را شکل می دهد. تا زمانی که خود درونی مان را به اخلاقی بودن با خودمان دعوت نکنیم، نمی توانیم به درونی شدن اخلاق در حرفه مان امیدوار باشیم. می توان در این زمینه خودمان را رشد شخصی دهیم، چرا که برای ماندگار بودن باید حرفه ای بود و داشتن اخلاق و مرام حرفه ای یکی از اصول مهم دستیابی به این مهم است.»

 

آلاله عشقی صنعتی: «روند موج وار نادیده گرفتن قومیت و فرهنگ، جایگاه اخلاق حرفه ای در حوزه مهندسی را بخطر خواهد انداخت. غیر متخصص بودن و توجه نکردن به اصول بنیادین در هر حرفه بخصوص معماری و نادیده انگاشتن آزمون و خطاهای تجربه پیشینیان منجر به این روند موج وار خواهد شد.»

 

مهدی مطلق: «تعریف اخلاق حرفه ای نیاز به تعریف اخلاق و حرفه به صورت جداگانه ندارد... آیین اخلاق حرفه‌ای مهندسان مشاور می تواند تا حدود زیادی برای بخش زیادی از کار مهندسی معماری بکار رود. کارهایی که لزوماً در چارچوب شرکت های مشاور انجام نمی شود... هر چند که دستمزد همه چیز نیست ولی این حرفه ماست و بعد مهم حرفه ای بودن مساله دریافت دستمزد مناسب است. یک حرفه ای کسی است که برای کارخود دستمزد مناسب طلب میکند. وکسی که به رایگان کار میکند اصلا حرفه ای نیست.»

محمدعلی عبدالصمدی: «آگاهی دادن و روشن ساختن برنامه و طرح، مسئولیت محاسباتی، بررسی چگونگی پیشرفت برنامه یا طرح، تهیه و گسترش طرح یا برنامه، اهمیت ارزشیابی در معماری را از دیدگاه اخلاقی و حرفه ای تبیین می کند. یک معمار بعنوان ارزشیاب یک پروژه، ملزم به سنجش میزان همخوانی پروژه با ویژگی های جامعه، کیفیت پروژه، نتایج پروژه در پاسخگویی به نقیصه ای در جامعه، سنجش میزان موفقیت پروژه بر اساس زمانبندی موجود و بسیاری از مسائل این چنینی است.»

 

احمدرضا سلیمانی و سمیرا گودرزی: «هر کس در برخورد با زندگی ایدئولوژی را بر می گزیند و بر اساس آن طراحی و زندگی می گذراند. اخلاق را هجی کنیم ... الف: ایده شخصی، خ: خلاقیت، ل: لیاقت، الف: اراده، ق: قیمت ...»

 

فرهاد شرفی: «پایبندی به اصول اخلاق حرفه ای معماری و شهرسازی اگر دارای استدلال های قانع کننده ای برای کلیه ی افراد باشد، آنگاه می تواند به آن به عنوان یک ارزش نگریسته شود، در غیر اینصورت نسبی گرایی ارزش ها جز وجود منافعی خاص برای عده ای، هیچ بنیان عقلانی دیگری ندارد. ارزش های مطرح شده در معماری و شهرسازی بنظر برخی مطلق هستند و از نظر برخی نسبی. به نظر می رسد که اخلاق در مدرنیسم که داعیه ی جهانی بودن و شمولیت عام را دارد، نسبت به اخلاق پست مدرنیسم که بومی نگر و منطقه ای نگر است، فراگیر تر، عام تر و انسانی تر به شمار می رود.»

 

محمد منفرد: «اخلاق حرفه ای در معماری، نشان از ذهنیات دور و نزدیک به یک اتفاق تازه و تکرار نشده است... تعریفی که یک معمار از اخلاق می تواند داشته باشد، سادگی و متانتی است که در نگاه خود به طرح های گذشته دارد...»

 

در خاتمه باید عنوان نمود که توجه به الگوی ایده‌آل زندگی شهری، در جستجوی واحد‌های همسایگی جدید و شهر‌هایی که در آن زندگی اجتماعی توام با مشارکت شکل گرفته و آزادی انتخاب در بیشترین قسمت‌های آن وجود دارد، و نیز یک محیط زیست فیزیکی زیبا، با مقیاس پیاده همراه با پس‌زمینه‌ای از بناهای یادمانی و فضاهای جمعی که در آن اتومبیل‌ها وسایل آسایش هستند تا ملزومات، دور از دسترس نیست. تحقق چنین ایده‌آل‌هایی تنها در پرتو توجه به فضایل اخلاقی متنوع بشری میسر خواهد شد. در عصری که کاراکتر مکان دگرگون شده و نگرانی از بی‌معنا شدن و از دست رفتن مکان‌ها مکرراً ابراز شده است، امکان اعاده‌ی سکونت توسط انسان بعنوان یک اصل اخلاقی بیش از پیش وجود دارد.

 

 

انتخاب میزبان ضیافت دوازدهم:

طبق رسم پیشین ضیافت‌ها که شایسته است میزبان بعدی از میان شرکت‌کنندگان ضیافت و توسط میزبان فعلی برگزیده شود؛ آقای مهندس امیر‌مهدی خادمی؛ فارغ‌التحصیل برجسته‌ی کارشناسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی قزوین برای برعهده گرفتن میزبانی ضیافت بعدی انتخاب می‌شوند. با آرزوی توفیق برای امیرمهدی عزیز.

 پاسخ امیرمهدی:

«... در مورد انتخاب من به عنوان میزبان بعدی هم سپاسگزارم.با توجه به روحیاتم کمتر در چنین فعالیت هایی شرکت می کنم اما با شما همکاری کردن و ادامه دادن مغتنم است.اما فکر میکنم کمی بایستیم و کمی این صر و صدا ها دلنگرانی های همه تمام بشود بهتر است...»

ایمیل دوم امیر مهدی: عدم موافقت


( …ba tavajoh be masael akhir ke ijad shod va moshkelati ke ijad kard ke dar ghaleb mail ghabel bayan nist nimitavanam mizbani ziafat 12 ro bar ohde begiram.albate kheli mosam mam bodam ke basham ama emkanesh
barayam nist…)

* پس از خاتمه ی ضیافت یازدهم، در زمان حاضر در حال مشورت، بررسی و انتخاب میزبان ضیافت دوازدهم هستم، در این فاصله دوستان علاقمندی که تمایل به میزبانی دارند اعلام آمادگی کنند و یا اگر گزینه ای در ذهن دارند به بنده معرفی نمایند تا قطار "سلسله ضیافت های وبلاگ های معماری ایران" از حرکت باز نایستند. سپاس 

ایمیل دریافتی:

 

«با درود ؛
با توجه به اتفاقاتی که بر ما در ضیافت 6 گذشت ... در جهت ادامه این راه وبلاگ " پرتیکان " آمادگی خود را جهت میزبانی اعلام می کند .»

 

با توجه به اعلام آمادگی آقای مهندس احمدرضا سلیمانی برای میزبانی ضیافت بعدی، و نیز تجربه‌ی طولانی ایشان در امر وبلاگ‌نویسی و برگزاری این سلسله هم‌اندیشی‌ها (برگزاری موفق ضیافت ششم: معماری زمینه‌گرا) ، راهبری قطار "سلسله ضیافت های وبلاگ های معماری ایران" در ایستگاه دوازدهم به وبلاگ پرتیکان سپرده می‌شود. به امید موفقیت برای احمدرضا عزیز و همسر محترمشان

 

Linkلینک
سه‌شنبه ٢٦ خرداد ۱۳۸۸ - Hesam Eshghi Sanati